
Ég hef ákveðið að blogga um tilgang lífsins, ég veit ekki hvernig þetta mun fara en reynum þetta.
Við fæðumst, það er nokkuð ljóst. En af hverju fæðumst við? (Já ha ha ha mamma og pabbi gera dónó ég veit). En hvað er það sem gerði okkur að því sem við erum?
Guð skapaði heiminn halda sumir fram. Aðrir trúa á Big Bang hafi komið allri þróun af stað og við séum bara lífverur í þróun. En núna er heimurinn að fara að farast... hvað þá? Hvað verður um okkur? Er alheimurin ein fruma í risastóru dýri í stærri og merkilegri veröld?
Við erum svo lítil og fáfróð. Það eina sem kemst að hjá mér er hvenær ég finn næstu ást, fyllerí og að éta. Ég veit ekki kæru lesendur, allt er svo óljóst.
Ég hef lengi haldið því fram að tilgangur lífsins sé ástin en ég er farin að efast. Kannski eru þetta öll sorglegu lögin sem Kolla sendi mér.... en ég er þreytt. Þreytt á að vera ég.
Klukkan 11:05 22 ágúst 2007 mun ég verða 18 ára og þá mun ég láta mig hverfa. Ekki veit ég hvert. En eitthvert fer ég.
Erum við fullkomin í ófullkomleika okkar? Er sóðaskapurinn okkar bara listrænn? Hví reynum við að tjá okkur svona... ?
Ég veit ekki hver tilgangur lífsins er en ég ætla að komast að honum, kannski kemst ég að honum þegar ég dey sem verður eftir c.a. 3 ár ef marka má spákonur.
Kv,
Aulinn sem er ýkt emo